Żywy różaniec

Założycielka: Paulina Jaricot (ur. 22.07.1799 w Lyonie, zm. 9.01.1862 tamże) – francuska sługa Boża, założycielka Związku Lyońskiego – podstawy dzisiejszych Papieskich Dzieł Misyjnych. Zapoczątkowała Żywy Różaniec. Paulina Jaricot urodziła się w rodzinie bogatego przemysłowca. Około 18. roku życia przeżyła nawrócenie do Chrystusa.

Od połowy XIX wieku najbardziej popularną różańcową wspólnotę modlitewną stanowi jej dzieło – Stowarzyszenie Żywego Różańca. „Najważniejszą rzeczą i najtrudniejszą jest uczynić różaniec modlitwą wszystkich” – napisała wtedy Paulina. Każdy człowiek może znaleźć w ciągu dnia kilka minut, aby odmówić dziesiątek różańca, czyli jedną tajemnicę. Paulina Jaricot zaczęła organizować piętnastoosobowe grupy (wtedy jeszcze istniały trzy części różańca: radosna, bolesna i chwalebna. Część światła została ustanowiona później), nazwane później „żywymi różami”. Każda z osób tworzących piętnastkę zobowiązywała się do odmawiania jednej tajemnicy, czyli wszyscy razem odmawiają codziennie cały różaniec. Wszystkich członków róży dotyczy taka sama zasługa jakby odmówili cały różaniec. Nieodmówienie tajemnicy nie oznacza grzechu, a utratę zasługi.

Żywy Różaniec tworzą osoby, które każdego dnia ofiarowują Matce Bożej jedną dziesiątkę różańca. Modlimy się indywidualnie w wybranym przez siebie miejscu i w dowolnym czasie. Każda osoba ma przydzieloną do rozważenia na dany miesiąc jedną z tajemnic różańca świętego. Tajemnice zmieniają się w pierwszą środę kolejnego miesiąca: np. radosna 1 zmienia się na radosną 2, po tajemnicach radosnych następują tajemnice światła, następnie bolesne i w końcu chwalebne. W ten sposób każde 20 osób tworzy jedną tzw. „Różę” Żywego Różańca. Darem tych osób dla Matki Bożej jest wtedy w sumie cały różaniec ofiarowywany każdego dnia.

Odmawiamy codzienną dziesiątkę różańca w podanych intencjach. Do Żywego Różańca każdy może należeć tak długo, jak tego pragnie. O ewentualnej rezygnacji ze wspólnej modlitwy różańcowej należy poinformować księdza moderatora, gdyż wolne miejsce powinna zastąpić kolejna osoba.

 

PAPIESKIE INTENCJE APOSTOLSTWA MODLITWY NA ROK 2018

 

Intencje Apostolstwa Modlitwy na rok 2018 

Styczeń

ewangelizacyjna: Aby w krajach azjatyckich chrześcijanie, wraz z innymi mniejszościami religijnymi, mogli żyć swoją wiarą w pełnej wolności.

 Luty

powszechna: Aby ci, którzy sprawują władzę materialną, polityczną lub duchową, nie pozwolili, by rządziła nimi korupcja.

 Marzec

ewangelizacyjna: Aby cały Kościół uznał pilną potrzebę formacji do rozeznania duchowego w aspekcie indywidualnym i wspólnotowym. 

Kwiecień

powszechna: Aby odpowiedzialni za idee i sposób zarządzania w gospodarce mieli odwagę odrzucać gospodarkę wykluczającą i by potrafili otwierać nowe drogi. 

Maj

ewangelizacyjna: Aby wierni świeccy wypełniali swoją specyficzną misję, wykorzystując swoje twórcze zdolności, by odpowiadać na wyzwania dzisiejszego świata. 

Czerwiec

powszechna: Aby sieci społecznościowe sprzyjały solidarności i poszanowaniu drugiego w jego odmienności.

Lipiec

ewangelizacyjna: Aby kapłani, którzy w trudzie i samotności żyją swoją pracą duszpasterską, czuli się wspomagani i pokrzepiani przez przyjaźń z Panem i braćmi.

Sierpień

powszechna: Aby wielkie wybory ekonomiczne i polityczne chroniły rodziny jako skarb ludzkości.

Wrzesień

powszechna: Aby młodzież na kontynencie afrykańskim miała dostęp do edukacji i pracy we własnej ojczyźnie.

Październik

ewangelizacyjna: Aby osoby konsekrowane rozbudziły swój zapał misyjny i były obecne wśród ubogich, zepchniętych na margines i tych, którzy nie mają głosu.

Listopad

powszechna: Aby język serca i dialogu przeważał zawsze nad językiem oręża.

Grudzień

ewangelizacyjna: Aby osoby zaangażowane w posługę przekazu wiary potrafiły znaleźć język właściwy dla dzisiejszych czasów, w dialogu z kulturami.